Cały człowiek: grafiki
Nadszedł czas na grafiki! Nie ilustracje, bo one nie są do tekstów, stoją na własnych nogach. I to jak!
AGNIESZKA ADAMCZYK, GŁUCH_ ELF_ Urzeka mnie ta grafika, jej ciepło i tajemniczość. Nie wiem czemu ale strasznie podobają mi się ręce osoby, są jakieś takie ekspresyjne. Kompetentne. Nie wiem, coś mi robią. I w ogóle cała grafika jest intrygująca. Kim jesteś Gluch_ Elf_, co robię w twoim laboratorium? Co ty robisz w moim? Tyle możliwości.
CYD PETRUCZENKO, GRANNY Moja pierwsza reakcja to "cooooo tu się dzieje" (rozentuzjazmowane). Bardzo lubie sztukę na której jest dużo szczegółów, a babcia je ma, można patrzeć i znajdować nowe rzeczy, które działają na wyobraźnię, wyobrażać sobie kim jest starsza pani i jaki jest świat z którego pochodzi. Podoba mi się też proste, dwukolorowe tło, które probuje podzielić postać na pół, a postać sobie stoi i się temu wymyka.
EWAN MROZEK, BILKOŁAK Jestem fanką Ewana Mrozka odkąd w marcu przeczytałam jego absolutnie szalone, charyzmatyczne opowiadanie w "Słowo queer znaczy dziwny" (antologia tu! moja recenzja tu!) i jeszcze do tego zobaczyłam tam dwie(!) ilustracje jego autorstwa. Więc przychodzę do tej pracy z pozytywnym nastawieniem, ale też jest ona fajna! Strasznie dużo się dzieje, jest dzień, jest noc, jest czlowiecza postać, jest wilcza postać, mają wspólne kółka, obie są w ruchu, wilcza postać jest do tego z wyrazu pyska absolutnym PJESKIEM if I ever seen one, człowiecza też jest radosna i energiczna i o, ma szpony i futro na ręce. No strasznie mi się tu wszystko podoba, ta dynamika, to sprytne przedstawienie dnia i nocy, ta radość i witalność. Jako koneserka wilkołaków (zrobiłam o nich grę w robocie! od czterech lat codziennie je roleplayuję w pisanym erpezku!) jestem zachwycona.
URSZULA SARNOWSKA, DZIEWCZYNA Z PROTEZĄ RĘKI I dla odmiany mamy grafikę bardzo cichą, spokojną i intymną, smutną wręcz. Trochę mam wrażenie wdzierania się w czyjś intymny moment i trochę chcę wejść, usiąść obok, a trochę mi głupio. I, muszę to powiedzieć, odbicie dziewczyny przypomina mi kształtem żabę i w jakiś sposób to działa??? W sensie po pierwsze mówi mi o wodzie, nie pokazując wody więc mam całą scenerię w głowie, choć widzę tylko dziewczynę, po drugie mam takie ejjjjj nie jesteś jak żaba, chodź cię przytulę :((( <3
CYD PETRUCZENKO ADHD Jest to tęczowy, spanikowany kotek. Więc na starcie jest bardzo cute. Kotek jest spanikowany ilością zeszytów, tabelek i zegarem, i zasadniczo jestem dla niego pełna współczucia, ale jakoś najbardziej do mnie przemawia to, że te zeszyty i tabelki prawie całkowicie zasłaniają niebo i chmury, które, w przeciwieństwie do zeszytów, są kojące i spokojne. Więc w sumie, jak tak patrzę, to to cuteness jest takie trochę zwodnicze, i może tak jest z tą neuroróżnorodnością, że wydaje się fajna i oswojona i ach, te wspaniałe dziwaki, a tymczasem jest dużo stresu i bycie sobą/w zonie tylko na marginesach. Myślałam że najmniej ciekawa grafika so far, a tu proszę, wcale nie.
EWAN MROZEK, CAŁY CZŁOWIEK Grafika jest również okładką antologii i chyba widzę dlaczego; są na niej osoby z niepełnosprawnością i to że one są z tą niepełnosprawnością w ogóle nie jest na pierwszym planie, chociaż też nikt tego nie ukrywa. Przede wszystkim są jednak osoby, jest letnie popołudnie, albo nawet wieczór, paczka slodyczy, głośnik, przyjaźń, chill. Wyobrażam sobie że ilustracja jest jeszcze z perspektywy kogoś kto sobie siedzi/leży na tej trawie. I jest spokojnie i ludzko i prawdziwie. Kocham.
Na osobną wzmiankę zasługują opisy prac, które mają tę cechę, że pomagają nie tylko osobom słabowidzącym czy niewidzącym, pomagają też tym, którzy wciąż nie bardzo umieją patrzeć na sztukę, jak ja. Zwróciły mi uwagę na trochę szczegółów które inaczej bym przegapiła, były fajnie napisane, ekspresyjne, w ogóle nie suche. Super.
W ogóle te grafiki są świetnie dobrane do antologii i potęgują jeszcze efekt który, jak wiem ze wstępu, zakładała - i który osiągnęła. Czuję że mam otworzoną głowę, że moje odruchowe spektrum wyobraźni się zwyczajnie poszerzyło, że jak będę widziała historie w których wszyscy są pełnosprawni i neurotypowi to będę reagowała jak na historie gdzie wszyscy są cishet, biali, monokulurowi: niedowierzaniem i lekkim znudzeniem. I jeszcze że wymyślanie postaci z niepełnosprawnością będzie bardziej odruchowe. Ogólnie więc super wartosciowa rzecz, ten "Cały człowiek". Ginny Nawrocki zrobili rewelacyjną robotę.
Więc wiecie. Ściągnijcie i przeczytajcie, serio.